Susqunluğun Səsi

Bəzən insan danışmır… çünki deyəcək söz qalmır.
Bu adamın üzündəki hər qırış bir il deyil, bir hekayədir. Əlləri titrəməsə də, içindəki yük ağırdır. Kim bilir, bəlkə də bir vaxtlar hamının güvəndiyi biri idi… amma zaman keçdikcə hamı dağıldı, o isə tək qaldı.

Bəlkə bir övladın yolu gözlənildi, gəlmədi…
Bəlkə bir dost verdiyi sözü tutmadı…
Bəlkə də sadəcə həyat çox şey aldı, geri heç nə vermədi.

İndi isə o, sadəcə başını əlinə söykəyib susur.
Çünki bəzi ağrılar var ki, nə danışmaqla azalır, nə də unutmaqla yox olur.

İnsan yaşlandıqca zəifləmir… sadəcə daha çox şey xatırlayır.