Bəzən ən böyük dünyalar ən kiçik məkanlara sığır.
Bu köhnə pəncərə arxasında bir həyat var…
sadə, sakit, amma dolu.
Divarlar köhnədir, şüşələr çatlayıb…
amma içəridə bir insan hələ də yaradır.
O, tələsmir.
Heç kimə çatmağa çalışmır.
Sadəcə öz ritmində yaşayır.
Kənardan baxan üçün bu, köhnə bir evdir…
amma içəridə zaman başqa cür axır.
Hər detal — qablar, alətlər, işıq —
hamısı bir hekayənin parçalarıdır.
Və o, bu hekayəni hər gün davam etdirir…
sakitcə, öz-özünə.
Çünki bəzi insanlar üçün xoşbəxtlik
böyük şeylərdə deyil…
öz kiçik dünyasında itməkdədir.