Qadın… təbiət kimidir.
Sakit görünər, amma içində min cür fırtına gizlədər.
O da bu ağac kimi…
Kənardan sadəcə sakit, yaşıl, susqun.
Amma içində keçmişin izləri, qırılan budaqlar, sağalan yaralar var.
Bəzən özünü gizlədir…
Çünki hər kəs onun incəliyini başa düşə bilmir.
Bəzən də sadəcə qucaq axtarır — sözsüz, şərtsiz, sakit bir yer.
Təbiət onu qəbul edir…
Çünki onlar eynidir.
İncə… amma dözümlü.
Zərif… amma sarsılmaz.
Sakit… amma içində həyat dolu.
Qadın təbiət kimidir…
Onu anlamaq üçün baxmaq yox, hiss etmək lazımdır.