Uşaqlar üçün hər şey oyundur…
Amma o oyunun içində böyük bir dünya gizlənir.
Bu balaca oğlan üçün bu sadəcə torpaq deyil —
bu, onun meydanıdır.
Burada o qalib gəlir, uduzur, yenidən başlayır.
Üzündəki ifadə sadə deyil…
Bu, həvəsdir. Bu, özünü sübut etmək istəyidir.
Bəlkə də heç kim ona deməyib “bacararsan”…
amma o özü-özünə deyir.
Toz qalxır, ətraf dağılır…
amma o dayanmaz. Çünki uşaqlıq belədir —
yorulmadan, düşünmədən, sadəcə davam etmək.
Böyüdükcə insanlar çox şey öyrənir…
amma bəzən ən vacibini unudur:
Düşünmədən inanmağı.