Bəzən elə yerlər olur ki, insan oraya çatanda təkcə mənzərə görmür…
özünü başqa bir dövrdə hiss edir.
Bu məbəd sanki dağın bir parçasıdır.
Nə təbiət onu udub, nə də zaman yıxa bilib.
Ətrafındakı sonsuz yaşıllıq onun səssiz qoruyucusudur…
və hər tərəfdən baxanda elə görünür ki,
o, burada həmişə olub.
Kim bilir, neçə insan bu yollardan keçib…
neçə arzu, neçə dua bu divarlar arasında qalıb.
İndi isə o, sadəcə dayanır —
amma varlığı ilə bir şeyi xatırladır:
İnsan gəlib keçir…
amma bəzi yerlər qalır.